Breathe and Delete

Breathe and Delete

Het nieuwe jaar is begonnen en strekt zich als een blanco vel voor mij uit.
Geen agenda's, afspraken, deadlines en vergaderingen. Sinds ik een tijdje geleden mijn (vaste) baan aan de wilgen heb gehangen ziet het leven er een stuk overzichtelijker uit. Minder verplichtingen en meer vrije tijd. Geen wekker, snooze button, geen ochtendspits en geen rumoerige leerlingen in het klaslokaal. Gewoon nog een keertje omdraaien en het dekbed over mijn oren trekken. Wat een luxe! Eindelijk tijd voor de boekenstapel op mijn nachtkastje, de tijdschriften op de badrand, de herhalingen van Floortje naar het einde van de wereld en de cursus Frans.
Na een paar hectische en slopende jaren heb ik mezelf (schoorvoetend ) in de relaxmodus geparkeerd. Niet meer rennen, vliegen, doordenderen, multitasken, het hoofd boven water houden en niet meer op mijn tenen en tandvlees lopen. Uitrusten en bijtanken want body en mind moeten weer in balans komen.
Op tijd naar bed, weer opnieuw leren slapen, tien glazen water per dag drinken, elke week een flinke hoeveelheid broccoli, avocado's en gojibessen op het menu, met frisse tegenzin naar de sportschool en de shiatsu masseur.
Breathe and delete en slow down achter de geraniums. Sneu? Welnee, uiterst comfortabel! Ontstressen en ontladen. Pauzeren en weer ademhalen. Daar knapt een mens van op! Geen TO DO list meer maar een Wishlist, Bucketlist en Spotifylist. Op de bank met Norah Jones, Ed Sheeran, Simply Red, de columns van Susan Smit en de Buddhify mindfulness app.
En niet meer als een doldwaze Mega Mindy rondrennen want 24/7 fulltime supervrouw zijn is zo ongelóóflijk vermoeiend. Exit Mega Mindy en exit roze jumpsuit ;-)
2017 staat in het kader van ontspannen en genieten. Mijn hoofd, hart en Icloud weer voorzichtig vullen met nieuwe ideeën en inspiratie. En dat alles vanuit mijn luie stoel.Wow! Wat een mooi begin.

 Lees ook: Nieuwe start/Prettig weekend/Tired/Inspired/Weduweopreis

Nieuwe start

Nieuwe start

When life gets harder challenge yourself to be stronger. 

Een mooie openingszin voor een privé bericht. PB's op je blog plaatsen, het blijft een dilemma want een interieur/styling blog is toch vooral bedoeld voor inspiratie en promotie en niet voor de dagelijkse zorgen en beslommeringen. Bij frankwatching.com (platform voor communicatie en social media) denken ze daar echter anders over: ".......een weblog mag best persoonlijk zijn, te formeel wordt niet gewaardeerd en geeft geen binding met je lezers".

Toen mijn lief drie jaar geleden overleed vond ik het een absurd idee om te blijven bloggen over Flexa kleurstalen en de nieuwste woontrends. Voorzichtig schreef ik de zorgen van me af en bloggen bleek een ideale uitlaatklep. Circa 20 posten schreef ik over het weduwschap (klik hier ), niet eens zoveel als je bedenkt dat de andere 390 over wonen gingen. Een van de laatste posten dateert uit 2015 toen ik een kort bericht schreef over het verlangen naar zon, zen en happiness. De happiness was op dat moment ver te zoeken en de zen eveneens. Weduwe worden is geen pretje. Stress, wanhoop, tranen, honderdduizend ballen in de lucht houden en elke ochtend weer die confronterende lege plek in je bed. Niet bepaald het rad van fortuin maar een mallemolen van hectiek en zorgen. Behalve dood en verlies kwam er nog meer rampspoed op mijn bord maar daarover schrijven op mijn blog zou een brug te ver zijn.

Challenge yourself to be stronger……Als de life events in vol ornaat over je heen denderen vergt het veel moed en wilskracht om je door alle moeilijkheden heen te slaan. Vallen, opstaan en weer doorgaan. Rouwen, lesgeven, een webshop runnen, een nieuwe site lanceren en na een enerverende verbouwing een Bed and Breakfast beginnen. Mijn stuurloze pubers (inmiddels volwassen) en mezelf weer op de rails zetten en onnoemelijk veel dingen regelen omdat je partner en de vader van je kinderen er niet meer is. Drie tropenjaren waren het en ze bezorgden me een haperend lijf, vermoeidheid, kopzorgen, migraines en een irritante piep in mijn oren die tot op heden 24 uur per dag aanwezig is. Maar behalve ellende en fysiek ongemak brachten het verdriet en de tegenslag ook nieuwe inzichten en persoonlijke groei. Het is een cliché maar na een zware tijd komt een mens vaak sterker uit de strijd. Gepokt, gemazeld en gelouterd. Older, wiser en (wat een geluk) niet sadder. Want nu de crisis is bezworen wordt het leven weer een beetje overzichtelijker, het verdriet minder en ebt de stress voorzichtig weg. De rimpels en de wallen niet maar ach, who cares.

Klaar voor een nieuwe ronde en nieuwe kansen. Weer terug naar START op het Monopoly bord. Het is een tamelijk onthutsende ervaring als je vijftig plus bent. Keuzes maken, knopen doorhakken, loslaten en jezelf weer op de kaart zetten. Het leven, het geluk en de liefde weer opnieuw omarmen.

Onlangs nam ik het nobele besluit om mijn onderwijsbaan aan de wilgen te hangen. Quit my job schreef ik in een Facebook bericht. Niet meer lesgeven en vergaderen maar reizen, schrijven en fotograferen. De horizon verbreden buiten het onderwijsveld. Klinkt als genieten en dat is het natuurlijk ook. Meer vrije tijd maar minder financiële armslag want salarisschaal 15 is na quit my job voorgoed uit beeld. Dat betekent dus aan de weg blijven timmeren met de webshop en B&B en openstaan voor andere uitdagingen en plannen. Alles is immers mogelijk als de toekomst weer voor je ligt.

Maar nu eerst naar halteplaats ZEN want lijf en leden hebben dringend rust nodig. De uitputting nabij concludeerden mijn huisarts, haptonoom en personal coach. Het advies: Herstellen en op adem komen. Niet eenvoudig als je een TGV zonder remmen bent. Ontstressen en onthaasten dus en weg met de ballen, de borden en de lucht. Alles mag. Niks moet. De komende periode ga ik in de pauzestand. De B&B en webshop blijven geopend, en mijn blog en Facebookpagina blijven online met updates en berichten. Voor de rest: Go with the flow!! Van overleven naar een beetje Zwitserleven. 
Na alle ellende kijk ik er zeer naar uit!

Zon en Zen

Pinterest

Zon en Zen

De zomer is losgebarsten en het is tropisch warm.

Hete dagen, zwoele avonden en zes lange

vakantieweken in het verschiet!

Tijd om uit te rusten, tijd om een aantal dingen

af te ronden en op te starten.

Alweer de derde zomer zonder mijn lief.

Nog steeds bezig met vallen en opstaan, life is still a struggle.

Ben toe aan een flinke portie

zon

zen

joie de vivre

happiness

rozengeur en maneschijn

Wens iedereen alvast een hele fijne zomervakantie!

Op mijn blog geen zomerstop dus kom gerust langs om posten te lezen

en inspiratie op te snuiven.

Kerstmoment

Kerstmoment

Bijna kerst. De tweede kerst zonder mijn lief. Na 23 maanden ploeteren krijgt het verdriet wat minder scherpe kantjes en maken de moeilijke momenten plaats voor wat meer goede momenten.

In de Volkskrant las ik een interview met prinses Mabel waarin zij anderhalf jaar na de dood van Friso vertelt : "Er zijn weer kleine geluksmomenten".

Nu kerst in aantocht is schieten de woorden van Mabel me weer opnieuw te binnen. Balanceren tussen verdriet en het leven dat doorgaat kost veel energie en gaat gepaard met vallen en opstaan. Maar de kleine geluksmomenten fragiel en hoopvol geven weer moed en kracht om verder te gaan.

Ik wens iedereen een goede kerst en een gezond en gelukkig 2015.

Prettig weekend?

                                          

Prettig weekend

Weduwe & weekend. Het blijft een lastige combinatie. De ene keer zijn er gezellige uitjes en etentjes met lieve vriendinnen, de andere keer zit ik in mijn eentje te somberen en kijk ik reikhalzend uit naar de maandagochtend. De zaterdagavonden waarop mijn lief een wijntje opentrok en de heerlijke zondagen waarop we samen met een kop koffie aan de keukentafel zaten te kletsen zijn passé. Wakker worden in een leeg bed met slechts een Ipad en een paar verdwaalde boeken en kranten........ In slaap vallen met Chris de Burgh (Lady in Red), de bluesmuziek van BB King of de Late Night Show van Jeroen Pauw. In het holst van de nacht wakker worden ( al anderhalf jaar een verstoorde nachtrust) en dan de oogverblindende glimlach en grijze haren van George Clooney tevoorschijn googelen of de glooiende heuvels van de Franse Bourgogne. Met een beetje geluk dommel ik dan weer in slaap. 's Ochtends geen warme knuffels meer, maar als de kat op mijn bed springt, de cappuccino uit de Senseo druppelt en Buienradar droog en zonnig herfstweer voorspelt, ach...dan is het weekend heus zo beroerd nog niet. Als weduwe moet je jezelf elke dag weer een flinke portie moed inspreken en erg je best doen om de chaos en wanhoop in je hoofd in toom houden. Niet bij de pakken neer gaan zitten, maar jezelf weer fris en fruitig bij elkaar rapen en leuke dingen ondernemen. Ook al is het frustrerend on na ieder uitje weer in een leeg huis thuis te komen. Dit weekend ga ik mezelf maar eens verwennen met een antracietgrijs winterjurkje van Esprit en een paar hippe zwarte laarzen. Zaterdag naar lieve vrienden om de nieuwe plannen die in mijn hoofd rond borrelen te bespreken, en zondag met een vriendin naar de nieuwe film van Omar Sy. Een prettig weekend allemaal!

Retraite

Retraite

Een retraite in Frankrijk. Nazomeren op een idyllische locatie met een zee van rust en ruimte om je heen, de stress van je laten afglijden en tot jezelf komen. Mindfulness, reflectie en bezinning.
Het weduwschap brengt een hoop hectiek en zorgen met zich mee dus een zonnige retraite lijkt me een verademing. Via via vond ik een fantastisch retraite adres in de Auvergne, maar helaas ben ik te moe om in mijn eentje naar Frankrijk af te reizen. Een autorit van 9 uur, een treinreis van 12 uur of naar Limoges vliegen, het is een beetje teveel van het goede als je na een fietstochtje van één kilometer in je eigen woonplaats al hijgend over het stuur hangt. Voorlopig hou ik het dus maar bij een time out in eigen huis en tuin: Twee keer per dag een half uur ontstressen onder mijn veranda en 's avonds op tijd naar bed. Dit weekend eindelijk weer eens even de LINDA doorbladeren, het boek Stoner van John Williams lezen ( kom er maar niet aan toe) en de gemiste documentaire over Hillary Clinton bekijken. Best wel intensief zo'n thuisretraite ;-)

Rustpauze

Rustpauze

Uitrusten en een beetje gas terugnemen. Dat is het advies van mijn huisarts, dus probeer ik de komende tijd rustig aan te doen. Heb een hoofd vol met plannen en zou graag lekker actief willen zijn, maar lijf en leden werken helaas niet mee. Moest een brocantetrip naar Frankrijk annuleren omdat ik te moe was om te gaan. Balen! Gelukkig heb ik nog een reserve voorraad brocante, zie webshop alle mooie items op de foto's.

Energiegebrek

                           Energiegebrek

Na bijna anderhalf jaar rennen, vliegen en heel veel ballen in de lucht houden is mijn energie tot het absolute nulpunt gedaald. De dood van mijn lief heeft een zware wissel getrokken, en alle verantwoordelijkheden en werkzaamheden beginnen zich te wreken. Mijn lijf piept en kraakt, en ik ben chronisch moe. Om mezelf een beetje overeind te houden slik ik dagelijks Omega 3-6-9,  Floradix, vitamine B12, en eet ik kilo's bosbessen en walnoten. Ik probeer op tijd naar bed te gaan, lig een paar keer per week te doezelen in de tuin , en breng regelmatig een bezoek aan de haptonoom die mijn vermoeidheid en stress probeert weg te masseren. Over ruim een maand begint ze zomervakantie, ik hoop op héél veel zon en héél veel rust :-)

Moment van bezinning

                                                                                                                                                            

2 februari

Een koude zonnige dag.

Herinneringen en emoties.

Stilstaan bij verdriet.

Vallende avondschemering en mijn grote witte wensballon die traag de lucht in zweeft.

Moment van bezinning.

Moment voor mijn lief.


( Foto: Internet)

Tired and uninspired

Tired and uninspired

Wat is het leven toch hectisch als je alles in je eentje moet klaren. Ik ben tired and uninspired en zou er graag eens een paar maanden tussen uit willen. Stapel boeken, woonmagazines en ipad mee, tot rust komen op een andere plek en inspiratie opdoen. In the middle of nowhere, in een hutje op de hei of ergens op het Franse platteland. Ik heb dringend behoefte aan sprankelende frisse ideeën voor mijn nieuwe website en alle andere plannen die in mijn hoofd rond borrelen. Maar ik word in beslag genomen door afspraken, workshops die ik moet voorbereiden, notulen die ik nog moet lezen en de gas-en waterstanden die ik nog steeds niet heb ingevuld. Daar krijgt een mens natuurlijk geen enthousiaste ingevingen van. Dit weekend alvast begonnen met het inplannen van de brocante trips naar Frankrijk, en bezoek gehad van leuke klanten waar ik binnenkort stylingadvies ga geven, dus toch weer een heel klein beetje energie gekregen. Een fijne week allemaal!

Kerst 2013

 missen
missen werkw.Uitspraak:   [ˈmɪsə(n)] Verbuigingen:   miste (verl.tijd enkelv.) Verbuigingen:   heeft gemist (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen 1) het nare gevoel hebben dat je iets of iemand niet (meer) hebt Voorbeelden:   `Ik mis mijn ...

            

Kerst 2013

De boom is opgetuigd. 

Ik heb een nieuwe kerstjurk gekocht, een paar glanzende ballerina's bij Zalando besteld, ik heb wijn, eendenborst, kalkoen en stoofpeertjes in huis gehaald. Ik heb mijn favoriete kerstnummers op mijn Spotify playlist gedownload, en ik luister naar Oleta Adams die met haar song "Get here" mijn onvervulde kerstwens ten gehore brengt. Maar nog steeds ben ik niet in the mood om iets te vieren. 

               Kerst 2013 staat in het teken van gemis en de lege plek is prominent aanwezig.....

De dorpskerk in Apremont sur Allier in Frankrijk.
Kaarsen voor mijn lief.
Moment van stilte, overdenking en herinnering.

.

                                                           

Hoe gaat het met je….

                                                                                                                     Foto Pinterest

Hoe gaat het met je.....

Hoe gaat het nu met je? Ben je er al een beetje overheen?

Deze vragen ( en nog vele andere) worden mij sinds ik weduwe ben regelmatig gesteld. Wie benieuwd is naar wat weduwes zoal naar hun hoofd geslingerd krijgen, moet beslist eens kijken naar het volgende filmpje :   klik  

Zinnige en onzinnige uitspraken.......hilarisch, aangrijpend en verdrietig.

Met mij gaat het op dit moment redelijk. Ik heb mijn werkzaamheden weer hervat, run twee drukke banen, en probeer mijn onstuimige pubers in het gareel te houden. Ik heb een overvolle agenda, en ben elke dag aan het rennen en vliegen. Inkopen doen voor de webshop, foto's maken, updates plaatsen, de kwartaalaangifte in orde maken. Stylingsadviezen geven bij klanten, bestellingen naar het postkantoor brengen, en de stoomcursus Trendwatching volgen. Intensieve vergaderingen op mijn werk bijwonen over het IGDI onderwijsmodel ( interactieve gedifferentieerde directe instructie, een spannend item ;- ), en voorbereidingen treffen voor de decembermaand.

Vorige week maakte ik de buxusvakken onkruidvrij, liet 1000 kilo grind storten op een kale tuinplek, en schilderde mijn beschadigde servieskast. Ik ging een dagje shoppen met een paar vriendinnen, moest onverwachts met mijn jongste zoon naar het ziekenhuis ( fietsongeluk, arm in het gips), en reed na afloop nog even snel naar de garage om een kapotte koplamp te vervangen. Het weduwebestaan is hectisch en vermoeiend, en altijd is er het sluimerende verdriet, gemis en verlangen naar mijn lief.....Afleiding en ontspanning zijn een must als je weduwe bent dus boekte ik alvast een High Tea arrangement, en een theaterbezoek voor in de herfstvakantie. Even bijkomen….

Bourgondische rust

                           

Bourgondische Rust

De vakantie is weer voorbij, werk en school zijn weer begonnen. Vergaderingen, cursussen, afspraken met de tuinman, klussenman, en boekhouder. Ik heb nu alweer zin om mijn koffers te pakken ;-)

De zomervakantie was voor mij na alle heftige en emotionele gebeurtenissen, een periode waarin ik eindelijk even kon bijtanken. Uitrusten, slapen, luieren. De eerste vakantie zonder mijn lief.......

Zeven lome zomerdagen op een Bourgondisch landgoed. Weids uitzicht over de heuvels, warme avonden, vallende sterren aan de nachtelijke hemel, en wensen die nooit meer in vervulling gaan. Herinneringen en overpeinzingen, verdriet en melancholie. Maar ook een vleug plezier, want Bourgondië is een heerlijke plek om op adem te komen.Wijngaarden, zonnebloemvelden, slaperige dorpjes en brocantes. Heb weer een beetje energie kunnen opdoen voor de komende tijd, en ben ongemerkt weer een stapje verder in het rouwproces.

Weduwe op reis

Vakantie

Tjilpende krekels, zwoele avonden, uitzicht over de Bourgondische heuvels, mijn lief die een Chabliswijntje inschenkt en de kinderen die nog een duik nemen in de rivier. Klim en klautertochten in de Pyreneeën, kastelenroutes langs de Loire, krabben vangen tussen de rotsen op het Bretonse strand en samen coquilles rapen in het zilte zand bij Saint Brieuc.
Warme herinneringen aan zonnige vakanties waar abrupt een einde aan is gekomen. Zes vakantiefotoboeken en zeven cd roms  met betraande ogen bekeken. Het leven is een stuk minder leuk als je plotseling weduwe bent geworden.Vakanties zijn niet langer vanzelfsprekend, er is een nare lege plek en het gemis is een groot gapend gat.

Internet biedt een scala aan vakanties voor alleenstaanden, maar een mindfulness midweek in Toscane, een klankschaaltherapie in Andalusië of een weduwereisje langs de Rijn (gruwel) zijn aan mij niet besteed. Thuisblijven is echter geen optie, dus boekte ik samen met vriendin G. een luxe back to basic vakantie op het Franse platteland. Uitrusten op een sfeervol landgoed in de uitgestrekte Morvan, de wijngaarden, rustieke dorpjes en brocantes binnen handbereik.
 

              Het oude jachthuis waar we een weekje zullen verblijven.

Never a dull moment

Foto Pinterest

Never a dull moment

Bankrekeningen blokkeren, betalingen stopzetten, verzekeringen oversluiten. Proefexamens oefenen met de oudste puber, huiswerk controleren, de beugelbehandeling ( jongste puber) bespreken met de orthodontist, nota en poetsinstructies uitprinten. Een boekhouder, tuinman en glazenwasser zoeken, een klusjesman inhuren voor de kapotte regenpijp, de afgebroken deurklink en de magnetron die niet meer sluit. Mijn Ziggo contract Office Basis ZZ1 pakket doorspitten en een nieuwe inlogcode bij de belastingdienst aanvragen. De auto's verkopen en inruilen, een kleinere auto aanschaffen, brandstofverbruik, wegenbelasting en kofferbakinhoud ( voor Franse brocante) checken, en een voordelige all risk verzekering afsluiten. Naar de huidkliniek (behandeling kwaadaardige moedervlekjes), naar de huisarts met een pijnlijk schoudergewricht en naar de apotheek om medicijnen voor mijn migraine aanvallen te halen. Afspraken plannen bij de masseur ( spanning en stress wegmasseren), de haptonoom en een intake gesprek regelen bij de rouwverwerkings praktijk.  Een grafmonument uitzoeken ( kan tegenwoordig op koopzondag), en voor de vijfde keer met de nabestaandendesk van de Abn Amro bank bellen. Overleg met mijn werkgever over mijn werkhervatting in het onderwijs, de webwinkel updaten, de administratie bijwerken, de voice mail van mijn lief op mijn i pad opslaan ( kan ik toch nog zijn stem horen) en met onze jammerende zieke kat naar de dierenarts. O ja, vanavond natuurlijk niet vergeten om de vuilnisbak buiten neer te zetten.
Never a dull moment als je weduwe bent!

Droevige Lente

                                                                                Foto  Pinterest

 Droevige Lente

Frisse dagen, schrale winden en opnieuw een droevige gebeurtenis.
De lente brengt me niet veel vreugde dit jaar. Gisteren ontving ik een tragisch bericht, een lieve mailvriendin is onverwachts overleden. We zouden elkaar deze week voor het eerst ontmoeten en keken er na een innige en warme mailcorrespondentie enorm naar uit. Een afspraak op een prachtig landgoed (zie foto), waar we samen zouden gaan lunchen. Praten, lachen, huilen, en ons verdriet samen delen ( beide hetzelfde meegemaakt). Genieten van elkaars gezelschap, voorzichtig plannen maken, onze passies bundelen en elkaar weer op weg helpen.
Opnieuw iemand die ik zomaar verlies, opnieuw narigheid en verdriet.
Het is lente.... en de dood gaat gewoon door.  Verontrustend.

Voorjaar

Iedereen kijkt reikhalzend uit naar het voorjaar. Na een lange koude winter smachten we collectief naar zon, zachte temperaturen en ontluikend groen. Zelf heb ik weinig zin in de lente, maar dat is gezien de situatie waarin ik me bevind natuurlijk logisch. Bijna twee maanden na de begrafenis van mijn lief is het leven moeizaam en ingewikkelder dan ooit. Kopzorgen, stress en een geheugen als een zeef. Verdriet in mijn hoofd en in mijn lijf. Getob in het hier en nu, getob over de toekomst. Dagelijkse beslommeringen, irritaties, grote en kleine beslissingen die ik in mijn eentje moet nemen. Geen schouder meer om tegen aan te leunen, geen overleg, geen zinvolle gesprekken, geen humor, geen plezier, geen tederheid. Ik hoop dat het lentezonnetje me binnenkort weer een beetje energie zal geven. Op dit moment dwarrelen de sneeuwvlokken weer naar beneden, van de lente is geen spoor te bekennen. Ik wens iedereen ondanks de kou toch een fijn Paasweekend toe!

Dilemma

Foto Ekster Antiques

Dilemma

Circa 300 blogposten over interieur en inspiratie, meer dan 1000 volgers, en bijna 600.000 blogkliks op mijn blogteller. Dat is natuurlijk een flinke stimulans om door te gaan, maar tegelijkertijd een dilemma.

Na alle ingrijpende privé gebeurtenissen van de afgelopen tijd is het moeilijk om de draad weer op te pakken. Zorgeloos bloggen kan niet meer, mijn lief is gestorven en het rouwproces kost veel tijd en energie.
Stoppen is geen optie want mijn blog is een bron van inspiratie en verschaft me veel plezier. Bovendien zou ik mijn volgers, lezers, en leuke contacten niet graag willen missen. 

Natuurlijk kan ik gaan bloggen over de ellende van het weduwschap. Over het verdriet, de zorgen, dwarse pubers, Digi D codes, nabestaandeninformatie, verzekeringspolissen en de lege plek in mijn bed. Over de verbijstering, de bittere tranen en het zware verlies. Maar dat zijn allemaal zaken die niet thuishoren op een inspiratieblog.

De komende periode ga ik weer voorzichtig proberen om een paar inspiratieposten te plaatsen. Ook zal ik af en toe een persoonlijke update schrijven. Misschien helpt deze combinatie van bloggen en schrijven mij weer een beetje op weg. Schrijven is tenslotte helend en verzacht het verdriet, en inspiratie geeft …..motivatie. 

Update

                                                                     


                                    Update


Toch maar een logje vandaag, ook al staat mijn hoofd er niet naar.
Graag zou ik weer een normale post willen plaatsen, maar ik ben niet in the mood om te bloggen over wonen, stylen en brocante. Ik heb weinig energie en de inspiratie is ver te zoeken. Mijn dagen zijn gevuld met het invullen van formulieren, het opsturen van overlijdensaktes en het bellen met instanties. Ik heb hoofdpijn, wallen, huilbuien en een kort lontje. Alles is even lastig en vervelend. De helpdeskmedewerker die me na 6 keuzemenu's niet verder kan helpen, de uitvaartverzorger die cruciale fouten maakt, de huisarts die nog steeds niet op bezoek is geweest, ze krijgen van mij allemaal de wind van voren.
Normaliter plan ik rond deze tijd van het jaar de brocantetrips naar Frankrijk, maar nu google ik op internet naar grafstenen en rouwverwerking. Mijn IE favorietenlijst met bijna 90 links, ziet er op dit moment tamelijk bizar uit: Brocantemarkten in Frankrijk/vide greniers/chambres d'hôtes/pinterest/interieur startpagina, checklistnaoverlijden.nl grafmonumenten.nl
De blogs waar ik altijd zo graag naar kijk en het naderende voorjaar kunnen me niet boeien, want op mijn netvlies staan de zwaailichten van de ambulance, de witte jassen van de intensive care, de kist en het graf. Het besef dat mijn lief nooit meer terugkomt begint langzamerhand tot me door te dringen en maakt me intens verdrietig en wanhopig . Het rouwen is begonnen en voelt net zo ijzig als de kille kou van februari.

Leeg en verdrietig

                                                                                                   Foto Pinterest

 

That which one holds deep in one's heart
cannot be lost through death

Goethe

Wat valt het me zwaar om deze post te schrijven.
Afgelopen zaterdag heb ik mijn lieve man begraven.
Het was een emotionele en moeilijke dag. Er waren veel lieve mensen, troostende woorden, gedichten, verhalen. Er waren foto's en beelden van ons geliefde Frankrijk en er was muziek van Enya. Ik had een speech voorbereid die ik met bonzend hart en klamme handen heb voorgedragen.
Na afloop van de dienst volgde er een tocht over de koude besneeuwde begraafplaats. Nog een laatste gedicht bij het graf, stille tranen die over mijn gezicht stroomden en een overvliegende zwerm trekvogels in V vorm hoog in de grijze winterlucht. Hoe symbolisch....
Ik voel me leeg, verdrietig en afgemat. Er moeten duizend en een dingen geregeld worden en alles is even moeilijk en confronterend. De auto van mijn lief die nog op de oprit staat, zijn jas die aan de kapstok hangt, zijn stem op de voice mail, zijn horloge op het nachtkastje. Alsof hij even is weggelopen en elk moment kan terugkomen....

  

Graag wil ik iedereen bedanken voor alle lieve en warme reacties. Bloggers, volgers, klanten, collega's, de vele kaarten en mails die jullie stuurden waren hartverwarmend en overweldigend. Ik ben diep geraakt en ontroerd door zoveel steun en medeleven.